Dit is een fotomontage van een paar microscoopopnames van de achterpoot van een (overleden) duikerwants. Van links naar rechts: het dijbeen of de femur met een rij kleine doorns (zie ook onder), het scheenbeen oftewel de tibia met een brede zijplaat en grote doorns, en de grote voet of tarsus, bezet met brede haarzomen. De achterpoot lijkt op een peddel: de gespierde femur is de vuist die de peddel vast houdt, de tibia de steel (die wat meehelpt door de brede rand) en de tarsus tenslotte het blad van de peddel. Omdat de peddel niet uit het water komt zijn er een paar truc's voor de terugslag: de haren op de tarsus klappen om en de poot wordt gebogen langs het lijf terug gehaald. Dit samen geeft een sterke vermindering van de waterweerstand. Op de foto zijn de haren ingeklapt. De witte massa bij de tibia is een groep klokdiertjes, mogelijk Opercularia articulata. Deze zitten vaak op duikerwantsen, die ze voortdurend proberen van zich af te poetsen.