De kever drukt de dekschilden iets steviger tegen het achterlijf, waardoor zijn luchtvoorraad als een bel aan de achterlijfpunt zichtbaar wordt. Op deze manier wordt de uitwisseling van kooldioxide in de ademlucht met zuurstof uit het water bevorderd. Veel waterroofkevers doen dit van tijd tot tijd, om langer onder water te kunnen blijven, vooral wanneer ze de indruk hebben dat het niet veilig is naar de oppervlakte te gaan. Door de ruimte tussen het achterlijf en de dekschilden beurtelings te vergroten en te verkleinen, kan de kever naar behoefte de bel naar binnen halen of naar buiten duwen.

Alle afbeeldingen op deze site zijn door G.H. Visser (Aadorp, Nederland) gemaakt, tenzij anders genoemd. Alle rechten behoren hem toe. Deze afbeeldingen mogen op geen enkele wijze anders dan voor eigen privé gebruik aangewend worden. Direct linken naar of plaatsen van de afbeeldingen op andere websites zonder toestemming nadrukkelijk verboden. Als u ze voor doelen, waarbij derden betrokken zijn, wilt gebruiken, vraag dan via een e-mail goedkeuring aan de auteur. Doel van de foto's is wel dat ze de interesse in de natuur helpen bevorderen op alle mogelijke manieren. In het bijzonder worden mensen aangemoedigd die materiaal nodig hebben voor natuurexposities of voor educatieve doeleinden.